Drukuj
„Narodziny. Scenariusz i reżyseria” - to temat najnowszego, grudniowego miesięcznika „Znak”. „Rodzenie dzieci można dokładnie zaplanować: z banku spermy wybrać dawcę o określonych cechach, zarodek przebadać przed implantacją, umówić się z lekarzem na cesarskie cięcie w dowolny dzień. Czy dziś narodziny to jeszcze cud, czy już tylko sprawnie odegrany scenariusz?” - zastanawiają się na jego łamach krakowscy redaktorzy. „Czy mieć dziecko? To jedno z najmłodszych egzystencjalnych pytań ludzkości, jakkolwiek dziwacznie to brzmi. Kiedyś się nie pojawiało, a jeśli już, to w ściśle ograniczonym kontekście: wyboru drogi życiowej wiążącej się ze wstrzemięźliwością seksualną lub trudnymi warunkami życia, które taką wstrzemięźliwość czyniły wskazaną. A i w takich okolicznościach obecność tego pytania jest nader ograniczona, o czym najlepiej być może świadczy to, że wiele dzieci rodziło się i rodzi w czasie wojny czy w skrajnej biedzie” - pisze Justyna Siemienowicz w tekście „Narodziny – cud czy wynalazek?”. Jej zdaniem dla wielu ludzi na świecie pytanie to nadal nie istnieje. Dzieci po prostu pojawiają się lub nie – to kwestia losu, naturalnego biegu rzeczy.

Według redaktorki, mimo to ranga i wydźwięk wspomnianego pytania uległy diametralnej zmianie, z peryferii ludzkich dylematów przenosząc je w centrum tego, co szumnie zwie się kondycją ludzką. „Kiedy to się stało? Po raz pierwszy wraz z powstaniem pigułki antykoncepcyjnej, która oddzieliła współżycie seksualne od płodzenia dzieci. Po raz drugi wraz z rozwojem medycyny i pojawieniem się możliwości sztucznego zapłodnienia, które płodzenie dzieci oddzieliło od aktu seksualnego. Ogromny postęp w wiedzy na temat początków życia, który dokonał się w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat,sprawił, że pytanie to przestało być kwestią marginalną i niesamoistną” pisze.

W nowym „Znaku” można przeczytać także wywiad z siostrą Małgorzatą Chyrowicz SSPS zatytułowany „Zaakceptować niewiadome” a także artykuł Marzeny Zdanowskiej „Casting na ojca i syna” i tekst Julii Wizowskiej pt. „Matka wyżywa się w sieci”.

Redakcja proponuje czytelnikom również tekst Henryka Woźniakowskiego pt. „Nie można budować na gruzach nadziei” - o Tadeuszem Mazowieckim oraz „Kokon amerykańskich Żydów”, tekst w którym Peter Beinart pisze o odizolowaniu izraelskich komentatorów i decydentów od rzeczywistości palestyńskiej.

W nowym numerze znajduje się także wywiad z psychologiem, Bartłomiejem Dobroczyńskim, w którym mówi on o zjawisku otyłości, postrzeganiu ludzi, którzy mają problemy z nadwagą oraz wyjaśnia skąd wzięła się obsesja Zachodu na punkcie kilogramów.

Z kolei w dziale „Idee” można przeczytać wywiad z bp. Andrzejem Czają zatytułowany „Poszukujący teolog”, jak również zapis debaty „Filozofia i nadzieja”, która odbyła się podczas 13. Dni Tischnerowskich. Udział w niej wzięli: Wojciech Bonowicz, Łukasz Tischner, s. Barbara Chyrowicz i Karol Tarnowski.
Natomiast o dialogu religii pisze Fryderyk Hunia. „Gdzie dialog międzyreligijny jest dziś najbardziej konieczny – choć niemożliwy? A gdzie jest możliwy, choć niekonieczny? Spróbujemy popatrzeć na te pytania w świetle tego, co na temat dialogu międzyreligijnego pisze zmarły niedawno wybitny filozof religii i teolog Raimon Panikkar” - pisze autor.

W tym wydaniu redakcja proponuje także wywiad z Joanną Kos-Krauze i Krzysztofem Krauzem, twórcami filmu „Papusza”.

Miesięcznik społeczno-kulturalny „Znak” o profilu katolickim jest wydawany w Krakowie przez Instytut Wydawniczy Znak. Pierwszy numer ukazał się w 1946 r. z inicjatywy Jerzego Radkowskiego. Na łamach pisma publikowali m.in. ks. Karol Wojtyła, ks. Józef Tischner, Małgorzata Borkowska OSB, Wojciech Bonowicz, Jerzy Szacki, Tadeusz Gadacz, Ryszard Kapuściński, Karol Tarnowski, Leszek Kołakowski, Czesław Miłosz, Gustaw Herling-Grudziński, Antoni Słonimski, Władysław Bartoszewski, Zbigniew Herbert, Stefan Kisielewski, Ludwik Stomma, Jerzy Nowosielski, Timothy Garton Ash, Norman Davies i Tadeusz Różewicz. Oprócz tematyki religijnej, na łamach pisma poruszana jest problematyka naukowa, kulturalna, społeczna, filozoficzna, politologiczna i etyczna. Wiele miejsca zajmują tematy związane z literaturą, a także recenzje i omówienia nowości kulturalnych.

 

Katolicka Agencja Informacyjna