(...)
- Izaak Bashevis Singer mawiał, że recepta na dobrą prozę jest następująca: rozdziały muszą być równe, zawierać przybliżoną gramaturę informacji. Czulent jest jak powieść. Jej trzy rozdziały, to mięso, strączkowce i ziemniaki. Powinno być ich po równo. Cała reszta: marchewka, cebula, przyprawy, są jak znaki interpunkcyjne, paginacje, marginesy i całe to formatowanie tekstu, żeby wszystko ładnie wyglądało.

Zakochani dziewczyna i chłopak. Zafascynowani sobą, spędzają razem każdą wolną chwilę. Zapatrzeni w siebie, pragną być bardzo blisko siebie.

Czas tzw. „chodzenia ze sobą” jest bardzo przyjemny dlatego, że niczego sobie nie przyrzekali.

Miło było dziewczynie i chłopakowi spotykać się ze sobą, przeżywać chwile uniesień, być blisko siebie, kiedy jeszcze do niczego nie zobowiązali się wobec siebie.

Moment zaręczyn wyzwala sprzeczne emocje: radość i lęk, niepewność i nadzieję.

Chcąc wejść z kimś w bliski związek, nawiązać autentyczny kontakt, należy się na tego człowieka otworzyć. alienacja swego prawdziwego "ja", zamknięcie się w sobie, wstrzymuje rozwój osobowości człowieka.  Taki człowiek nie potrafi nikogo naprawdę pokochać, ani też być przez kogoś kochanym i zaakceptowanym.

Powołałeś nas Panie do rozwoju. Pomóż mi wypełniać Twoje wezwanie. Spraw, abym się stała pełnym człowiekiem. Dopomóż mi rozwinąć we mnie moją kobiecość na miarę Twoich zamysłów.

Był sobie pewnego razu chłopiec o złym charakterze. Jego ojciec dał mu woreczek gwoździ i kazał wbijać po jednym w płot okalający ogród za każdym razem, kiedy straci cierpliwość i pokłóci się z kimś.