|
Słowo życia:
– Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych,
Mnieście uczynili (Mt 25, 40).
Intencja modlitewna:
-
o cnotę męstwa,
- o umiłowanie Chrystusowego krzyża.
Lektura:
– ks. Franciszek Blachnicki, Noc w
światło przemieniona, Kraków 2004.
Postacie miesiąca: bł. Matka Teresa z Kalkuty (miłość bliźniego), ks.
Marek Boruc
bł. Matka Teresa z Kalkuty
 Agnes Gonxha
Bojaxhiu - Bł. Matka Teresa z Kalkuty (ur. 26 sierpnia 1910[1] w Skopje, zm. 5
września 1997 w Kalkucie) – katolicka siostra zakonna, prowadząca w Indiach
działalność humanitarną. Laureatka Pokojowej Nagrody Nobla. Od 2003
błogosławiona.
Urodziła się w 1910 roku w Skopje w Macedonii w rodzinie
katolickiej jako Agnesa Gongea (Antigona) Boiagi. Z pochodzenia była
Albanką.
Już w wieku 12 lat poczuła powołanie do służby zakonnej. Sześć lat później
wstąpiła do zakonu sióstr loretanek w Irlandii, przyjmując imię zakonne Maria
Teresa od Małego Jezusa. Swój nowicjat odbywała w Indiach. Tam od 1929 pracowała
w katolickiej szkole dla dziewcząt w Kalkucie, której została później
dyrektorką. Śluby wieczyste złożyła 24 maja 1937.
W 1946 udała się do Dorjeeling na rekolekcje z Kalkuty. W czasie długiej
podróży miała usłyszeć wezwanie od Boga, jak to sama określiła "powołanie w
powołaniu", ażeby opuścić zgromadzenie loretanek i poświęcić się pracy dla
ubogich, żyjąc wśród nich. W porozumieniu ze swym ojcem duchownym otrzymała od
papieża Piusa XII pozwolenie na opuszczenie loretanek. Przywdziała
charakterystyczne białe sari z niebieskim obrzeżem i 21 grudnia 1948 wyszła na
ulice Kalkuty do slumsów pomagać trędowatym, umierającym i porzuconym dzieciom.
Wynajęła w tym czasie dwa pokoje - jeden służył jako szkoła, a drugi jako dom
dla chorych i umierających. 19 marca 1949 dołączyła do niej pierwsza siostra, a
potem następne. 7 października 1949 nowe zgromadzenie - Sióstr Misjonarek
Miłości zostało zatwierdzone przez arcybiskupa Kalkuty Ferdinanda Periera na
prawie diecezjalnym. Po odbyciu nowicjatu 12 pierwszych sióstr złożyło pierwszą
profesję zakonną 12 kwietnia 1953, a założycielka profesję wieczystą jako
misjonarka miłości. 1 lutego 1965 zgromadzenie otrzymało zatwierdzenie przez
Stolicę Apostolską. Misjonarki miłości prowadzą w Indiach i na całym świecie
sierocińce, domy dla chorych i umierających.
W 1963 założyła męską wspólnotę czynną Braci Misjonarzy Miłości. W 1968
papież Paweł VI poprosił Matkę Teresę o przysłanie sióstr z jej zgromadzenia do
Rzymu dla opieki nad biedakami. W 1976 Matka Teresa utworzyła wspólnotę
kontemplacyjną dla sióstr, w 1979 dla braci. Do końca życia pracowała pomagając
ludziom, apelując jednocześnie zawsze o poszanowanie godności drugiego człowieka
oraz czynnie sprzeciwiała się aborcji, eutanazji i antykoncepcji.
Matka Teresa zmarła na zawał serca 5 września 1997 w Kalkucie. Jej pogrzeb w
dniu 13 września 1997, decyzją władz Indii, miał charakter należny osobom o
najwyższej randze w państwie, transmitowała go na cały świat telewizja
Mondavision.
Już w niecałe dwa lata po jej śmierci rozpoczął się proces
beatyfikacyjny. Została beatyfikowana 19 października 2003.
ks. Marek Boruc
 Ks. Marek Boruc, syn
Stanisława i Teresy, urodził się 20 lutego 1951 r. w Siedlcach. W roku 1960
przyjmuje Pierwszą Komunię Świętą. Uczęszcza najpierw do szkoły Podstawowej nr
6, a później nr 3 w Siedlcach. Naukę w szkole średniej rozpoczyna w roku 1965 i
jest to Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Prusa w Siedlcach. Po ukończeniu
szkoły średniej w 1969 r. wstąpił do WSD w Siedlcach. Ks. Marek jeszcze jako
kleryk uczestniczył w słynnym Dniu Wspólnoty w dniu 16 sierpnia 1972 na górze
Błyszcz z udziałem kard. Karola Wojtyły. Święcenia kapłańskie przyjął 7 czerwca
1975 r. z rąk bp. Jana Mazura.
Od 21 czerwca 1975 r. pracował jako wikariusz w parafii Stara Wieś, od 1
lipca 1976 r. - Sadowne, a od 21 lipca 1978 r. do 1 lipca 1986 r. -
Przemienienia Pańskiego w Łukowie.
Od 19 stycznia 1981 r. pełnił funkcję zastępcy diecezjalnego moderatora Ruchu
Światło - Życie, a od 27 stycznia 1983 r. do 25 sierpnia 2003 r. - moderatora.
Przez kilkanaście lat łączył ją z posługą moderatora diecezjalnego Domowego
Kościoła. Miał także propozycję podjęcia ważnych funkcji w Krajowym
Duszpasterstwie Służby Liturgicznej oraz Ruchu Światło-Życie. Od 21 maja 1985 r.
był diecezjalnym referentem duszpasterstwa służby liturgicznej. Od 7 stycznia
2003 do 31 stycznia 2004 r. pełnił funkcję kierownika Działu Duszpasterstwa i
Kultu Kurii Diecezjalnej Siedleckiej.
Ks. Marek podejmował posługi na szczeblu krajowym. Był pierwszym moderatorem
krajowym Krucjaty Wyzwolenia Człowieka. 3 października 2000 r. uzyskał zgodę bp.
Jana Wiktora Nowaka na przynależność do stowarzyszenia "Unia Kapłanów Chrystusa
Sługi" - członek zarządu. Był moderatorem Centralnej Diakonii
Deuterokatechumenatu, delegatem Kolegium Moderatorów do Centralnej Diakonii
Jedności Ruchu.
Przez wiele lat prowadził nabożeństwo z błogosławieństwem animatorów podczas
Centralnej Oazy Matki w Krościenku.
Przewodniczył i głosił homilie w czasie jutrzni podczas Kongregacji
Odpowiedzialnych Ruchu.
Wielokrotnie prowadził również Oazę Rekolekcyjną Diakonii Jedności, która w
gronie odpowiedzialnych rozpoczyna pochylanie się Ruchu nad tematem nowego roku
pracy.
Prowadził oazy letnie dla młodzieży oraz krótsze rekolekcje dla rodzin. -
Bardzo się cieszę na wakacje, na oazy. Nie mogę się już ich doczekać - mówił w
1992 r. w wywiadzie dla pisma "Oaza". - Klimatu, atmosfery tego czasu wzrostu,
przyglądania się ludziom. Bardzo mnie cieszą oazy i to co się w ludziach dzieje,
i w zasadzie chciałbym tylko to robić.
22 stycznia 2004 r. został mianowany proboszczem parafii Kotuń.
8 września 2007r. modlił się w Kotuniu nad nowym moderatorem generalnym Ruchu
ks. Adamem Wodarczykiem. Urząd proboszcza w Kotuniu pełnił do śmierci tj. 1
grudnia 2007r.
Msza św. pogrzebowa celebrowana była przez ordynariusza siedleckiego bp.
Zbigniewa Kiernikowskiego w czwartek, 6 grudnia, o 11.00 w katedrze siedleckiej.
Następnie ciało zmarłego kapłana zostało pochowane na cmentarzu w
Siedlcach.
|
