W przededniu Kongresu Laikatu Katolickiego w Roku Jubileuszowym, Krajowa Rada Katolików Świeckich w Polsce - po przeprowadzeniu konsultacji z wieloma środowiskami polskich katolików - wyraża przekonanie, że istnieje potrzeba, aby naszej drodze chrześcijańskiego życia w małżeństwie i rodzinie towarzyszyły, uznane przez Kościół, przykłady świętych małżeństw. Naszym zdaniem, powinny to być nie tylko pojedyncze osoby, lecz pary małżeńskie jako święte wspólnoty.

Obecnie - chociaż w Kościele katolickim małżeństwo jest uznawane za jeden z sakramentów, czyli szczególnie uprzywilejowanych dróg otrzymywania łaski Bożej, a rodzina nazywana jest “domowym Kościołem” - w gronie osób oficjalnie uznanych dotychczas przez Kościół za święte i błogosławione, brakuje współczesnych małżonków.

Ogromna większość ludzi świeckich ma Boże powołanie do życia w małżeństwie i rodzinie. Jednocześnie dzisiejszy świat często całkowicie odrzuca małżeństwo lub sprowadza je do czasowego kontraktu opartego na zasadzie przyjemności. W tym kontekście KRKŚ uważa, że pilnie potrzebny jest głos Kościoła, który na przykładzie konkretnych ludzi pokaże, jak wielką siłą może być miłość małżeńska przeżywana w przyjaźni z Bogiem - Dawcą Miłości. Jeśli na ołtarze wyniesiona zostanie para małżeńska, to będziemy mogli czcić świętych świadomie kroczących drogą wiary poprzez małżeństwo.

W liście apostolskim “Tertio millennio adveniente” Jan Paweł II pisał: “Należy popierać uznanie heroiczności cnót zwłaszcza świątobliwych wiernych świeckich, którzy realizowali swe powołanie chrześcijańskie w małżeństwie. Żywiąc przeświadczenie, że w rzeczywistości nie brak owoców świętości również w tym stanie, czujemy potrzebę znalezienia odpowiednich sposobów, ażeby świętość ta była przez Kościół stwierdzana i stawiana za wzór dla innych chrześcijańskich małżonków” (nr 37).

Idąc za tą myślą, proponujemy i apelujemy:

1) aby w Kościołach lokalnych, zwłaszcza w ruchach odnowy rodzin, poszukiwano i propagowano przykłady małżonków, którzy potrafili realizować swe powołanie w warunkach współczesnego świata;

2) aby modlitwa Kościoła objęła w szczególny sposób sprawę świętości w małżeństwie i rodzinie, np. poprzez tydzień modlitw o świętość małżeństw i rodzin pomiędzy Bożym Narodzeniem a uroczystością Świętej Bożej Rodzicielki;

3) aby diecezje angażowały się w procesy beatyfikacyjne małżonków co najmniej z równym zapałem, jak dzieje się to w przypadku kapłanów;

4) aby odpowiedzialne instytucje watykańskie - zgodnie ze słowami Papieża - znalazły odpowiednie sposoby stwierdzania przez Kościół świętości małżonków;

5) aby procesy beatyfikacyjne i kanonizacyjne obejmowały oboje małżonków, a nie tylko pojedyncze osoby.

W dzisiejszym świecie bardzo trudno jest głosić zasadę świętości małżeństwa. Uważamy, że na początku trzeciego tysiąclecia Kościół powinien uroczyście pokazać światu, że małżeństwo n a p r a w d ę jest drogą do świętości.

Warszawa, listopad 2000 r.,

Dod. 2000-12-11