To nie tylko przygoda młodości

Ojciec Święty w rozważaniu przed modlitwą Anioł Pański na Błoniach Krakowskich wspomniał o swoich spotkaniach z Ruchem Światło-Życie. Mówił o "niezwykłym doświadczeniu Oaz Żywego Kościoła", do którego on sam "przylgnął całym sercem". Chciałabym abyśmy porozmawiali o przeszłości i dniu dzisiejszym ruchu oazowego. Ojciec Święty mówił o 25-leciu Ruchu Światło-Życie, choć wspomniał, że początki miały miejsce wcześniej. Od jak dawna właściwie istnieje ruch oazowy?

Ruch Światło-Życie wyrósł z letnich rekolekcji zwanych oazami. Pierwsza oaza Prowadzona przez ks. Franciszka Blachnickiego miała miejsce w 1954 r. Nie był jednak to początek stałego istnienia Ruchu. Regularna praca oazowa zaczęła się w latach sześćdziesiątych, w 1969 roku uczestnicy rekolekcji oazowych podjęli całoroczną pracę formacyjną, rozpoczynając w ten sposób istnienie Ruchu. Ojciec Święty mówiąc o 25-leciu nawiązywał do aktu oddania ruchu oazowego niepokalanej Matce Kościoła, którego dokonał 11czerwca 1973 w Krościenku. Ten akt jest w Ruchu Światło-Życie uważany za akt konstytutywny, za początek w sensie duchowym. Spotkanie z Papieżem rozpoczęło obchody 25-lecia tego aktu.

W procesji z darami podczas Eucharystii na Błoniach uczestniczyli przedstawiciele ruchu Światło-Życie. Jaki dar złożyli na ręce Ojca Świętego?

Darem tym była księga Czynów Wyzwolenia. Dokładnie 18 lat wcześniej podczas pierwszej pielgrzymki Jana Pawła II do Ojczyzny, 8 czerwca 1979 r. w Nowym Targu Ruch Światło-Życie proklamował Krucjatę Wyzwolenia Człowieka. Była ona odpowiedzią na apel Ojca Świętego, by Polacy "przeciwstawiali się wszystkiemu, co uwłacza ludzkiej godności", co nieraz zagraża aż biologicznej egzystencji naszego narodu. Krucjata Wyzwolenia Człowieka podjęła szeroką działalność w zakresie walki z wszelkimi , szeroko pojętymi zniewoleniami - od zniewolenia alkoholowego począwszy, aż do różnych zagrożeń w dziedzinie życia społecznego. Poniesiona w procesji z darami Księga Czynów Wyzwolenia zawierała świadectwa dokonań minionych 18 lat w tym zakresie.

Można nieraz spotkać się ze zdaniem, że ruch oazowy, tak prężny i dynamiczny w latach komunistycznych nie może się odnaleźć w nowej rzeczywistości. Czy Ruch Światło-Życie przeżywa kryzys?

Nieraz - słysząc podobne wypowiedzi zastanawiałem się nad tym. Gdyby na sprawę spojrzeć od strony statystycznej, to nie widać oznak kryzysu - w rekolekcjach oazowych w szczytowym roku 1989 uczestniczyło 72 tys. osób, w ubiegłym roku natomiast 64 tys. Biorąc pod uwagę całokształt przemian po 1989 r. myślę, że nie jest to znaczny spadek. ilość młodzieży jest w tej chwili stabilna a natomiast cały czas liczbowo rośnie gałąź rodzinna Ruchu - Domowy Kościół. Z roku na rok jest coraz więcej kręgów. Domowy Kościół jest najliczniejszym ruchem rodzinnym w Polsce.
   Ale oczywiście odpowiadając na pytanie o kryzys nie można ograniczyć się do statystyki. istotniejsza jest kwestia dynamizmu i owocności wspólnot oazowych. I tu muszę powiedzieć, że z wszelkich my o kryzysie Ruchu bardzo skutecznie leczy mnie obserwowanie i słuchanie świadectw o prawdziwych, autentycznie wielkich przemianach serc ludzkich. Ja sam jestem w Domowym Kościele, więc przede wszystkim mam okazję widzieć wszystkie przemiany małżeństw - przezwyciężanie różnych trudności życia małżeńskiego, czasem nieraz poważnych kryzysów. Jednak w całym Ruchu możemy widzieć prawdziwe, głębokie nawrócenia, czy też po prostu autentyczne pogłębienie życia chrześcijańskiego. to wszystko naprawdę się dzieje. Widząc to i słysząc o tym nie można mówić o kryzysie.

Ruch Światło-Życie często bywa postrzegany jako ruch tylko młodzieżowy.

Rzeczywiście, często się tak o nim mówi. Myślę, że nie jest to wielki problem. Cieszymy się z tego, że nasz ruch przyciąga młodzież - jest to najlepsze świadectwo jego żywotności. jednak oprócz młodzieży są w Ruchu Światło-Życie ludzie dorośli - przede wszystkim wspomniana bardzo liczna gałąź rodzinna zwana Domowym Kościołem. "Ruch będzie się rozwijał, jeśli będzie zachowana równowaga między młodzieżą a dorosłymi. Młodzieży potrzebny jest widok wiary dorosłych i ich przykład, a dorosłym potrzebna jest świadectwo młodych" - pisał ks. Blachnicki w liście do rodzin oazowych w 1980 roku. Te słowa nic nie straciły na aktualności.

Ojciec Święty też bardziej podkreślił młodzieżowy charakter Ruchu Światło-Życie.

Tak. Muszę w tym miejscu podzielić się moją osobistą refleksją na temat słów Ojca Świętego. Zastanawiam się, jakie wskazania możemy odczytać ze słów Papieża. Nie tylko w słowach do Ruchu Światło-Życie Jan Paweł II wskazywał na młodzież. Również na przykład w przesłaniu do Konferencji Episkopatu zwrócił uwagę na konieczność troski o młodzież. Myślę, że słowa Papieża są wezwaniem dla nas, abyśmy młodzież otoczyli jeszcze większą troską - wszyscy dorośli z Ruchu Światło-Życie, w tym dorośli z Domowego Kościoła. Przecież ci młodzi ludzie, którzy trafiają do oaz nierzadko są zagubieni w dzisiejszym świecie, bywa, że pochodzą z rodzin niepełnych, czasem nawet patologicznych. Potrzebują nieraz rozpaczliwie świadectwa nie tylko rówieśników, ale też świadectwa ludzi dorosłych, którzy pokażą im że głębsze zaangażowanie religijne to nie tylko przygoda młodości, że można w dzisiejszym świecie być wiernym Chrystusowi, że można tworzyć szczęśliwe małżeństwa i rodziny, wierne katolickiej nauce moralnej.

W jaki sposób mogłaby wyglądać ta większa troska o młodzież?

Przed kilku laty zapoczątkowano uczestnictwo par małżeńskich z Domowego Kościoła w rekolekcjach młodzieżowych. Było to niezwykle owocne doświadczenie. Młodzież u  oazowych "cioć" i "wujków" odnajdywała ciepło, radę, które nie zawsze dawał dom rodzinny. Z niezwykła mocą ukazywało się świadectwo chrześcijańskiego życia rodzinnego. Myślę, że słowa Ojca Świętego są wezwaniem, by tego rodzaju spotkania kontynuować, intensyfikować, by stały się one codziennością ruchu oazowego.

Rozpoczynające się wakacje to dla Ruchu Światło-Życie czas szczególnie ważny.

Tak. Zawsze się śmiałem, że Oaza to najlepsza na świecie instytucja, bo prze cały rok przygotowuje się do wakacji. Okres letni to czas rekolekcji będących najważniejszych elementem oazowej formacji.

Możemy więc życzyć wszystkim wspólnotom oazowym głębokiego i owocnego przeżycia czasu rekolekcji. Dziękuję za rozmowę. Ostatnia modyfikacja: 20.06.1997 r.