SILOE nr 2(XXXII)
List do oaz modlitwy i grup modlitewnych

Kiedy przed rokiem, w listopadzie, (jest październik 1977 roku), została przez diakonię Ruchu Światło-Życie zainicjowana pierwsza "oaza modlitwy", była to próba dania odpowiedzi na wyczuwaną i zewsząd sygnalizowaną potrzebę pogłębienia życia modlitwy. Wnet można było doświadczyć, jak głęboka jest ta potrzeba, gdy ludzie zaczęli przyjeżdżać z daleka, przebywając nieraz setki kilometrów i poświęcając trud nieprzespanych nocy po to, aby móc spędzić kilkanaście godzin na wspólnej modlitwie. Oazy modlitwy zaczęły się mnożyć w różnych punktach Polski, a w wielu ośrodkach dojrzewała decyzja, aby w nowym roku pracy, w ramach post-oazy 1977-78, zorganizować regularne oazy modlitwy.

Aby lepiej służyć temu "strumieniowi wody żywej", który wytrysnął wśród nas dzięki Duchowi Świętemu, została powołana w ramach diakonii Ruchu specjalna Diakonia Modlitwy. Jej narzędziem zaś ma stać się ten skromny list miesięczny, który pragnęlibyśmy przygotowywać i rozpowszechniać pod nazwą "Siloe".

Pragnie on służyć oazom modlitwy i grupom modlitewnym przez artykuły związane z życiem modlitwy, które stanowiłyby jakiś przyczynek do "szkoły modlitwy", w sposób systematyczny realizowanej w oazach rekolekcyjnych według nowego programu. Drugim działem Listu byłyby artykuły dotyczące innych darów duchowych (tzw. Charyzmatycznych) związanych ściśle z darem modlitwy. Z darami tymi wiąże się wiele problemów, wymagających roztropnego kierownictwa i daru "rozeznawania duchów". Trzecim działem będą uwagi i wskazania bezpośrednio związane z programem oaz modlitwy. Wreszcie w części czwartej będzie miejsce na świadectwa, którymi możemy się wzajemnie wzbogacić. (...)

Te wyszczególnione zdania wskazują na cztery podstawowe działy, według których był ukształtowany List. Miał on zasadniczo cztery części, które nosiły tytuły: W namiocie spotkania, Na spotkaniu modlitewnym, W oazie modlitwy, W nurcie Odnowy w Duchu Świętym. Nie jesteśmy w stanie omówić w tak małej objętości stron całego bogactwa, jakie się tam ukazało. Były to różne artykuły Diakonii Modlitwy, czy innych osób zaproszonych, ale też często pojawiały się tłumaczenia z takich czasopism jak: New Covenant, Il est vivant i innych pozycji. Jakiś obraz całości może nam dać przegląd tytułów wybranych artykułów (również nie jesteśmy w stanie przedstawić pełnej listy), jakie się tam ukazały.

W cyklu W Namiocie spotkania można było przeczytać:

• Gabryel Mar, Siloe - czyli tajemnica modlitwy; Wezwanie do modlitwy;
• M.A. Jahr, Pycha;
• Fr. Martin, "Lectio divina" - modlitewne czytanie duchowe;
• H. Caffarel, Wezwanie do osobistej modlitwy;
• O.B. Przybylski, "Sam Duch przychodzi z pomocą naszej słabości";
• B. Ghezzi, Modlitwa regularna i wytrwała;
• L. Christenson, Zakochany w Jezusie;
• Brat Benedykt, Znaczenie glosolalii dla życia wewnętrznego;
• J. Dawson, Modlitwa wstawiennicza;
• M. Carothers, Modlitwa uwielbienia w każdej sytuacji;
• B. Lepesant, Modlitwa o rozeznanie wewnętrzne;
• D. Kromur, Namiot Spotkania Nowego Izraela;
• Ch.F. Parham, Boże zdrowie;
• P. Sladek, Otchłanie ludzkich serc;
• A. Żychliński, Wtajemniczenie w umiejętności świętych;
• Diakonia Modlitwy, Chrystus modli się w nas;

W cyklu Na spotkaniu modlitewnym:

• B. Ghezzi, Spotkanie modlitewne; Głębia miłości; Aby miłość była celem;
• O. Philippe, Pięć "linii wytycznych" spotkań modlitewnych; Wprowadzenie nowych członków do charyzmatycznej grupy modlitewnej; "Słuchajcie Ducha Świętego";
• J. Pippenger, Śpiew i muzyka na spotkaniu modlitewnym;
• C. Randy, Członkowie jednego Ciała;
• Kard. L.J. Sunens, Modlitwa i mówienie językami;
• B. Yocum, Dar proroctwa; Jak używać daru proroctwa?
• R. Martin, Jezus jest Panem;
• B.Ch. Maturity, Boże kierownictwo w życiu chrześcijanina;
• M. Scanlan, Uzdrowienie wewnętrzne;
• M. George, Lekarze, medycyna i uzdrowienie nadprzyrodzone;
• J. Rolland, Zespół muzyczny na spotkaniu modlitewnym - praktyczne wskazówki;
• J. Bouillet, Charyzmatyczne słuchanie Słowa;
• G. Mayer, Kiedy grupa modlitewna jest silna?; J. Cavanar, Uczestnictwo w spotkaniu modlitewnym;
• P.G. von Breemen, Święto uzdrowienia;
• T. Forrest, Odnowa Sakramentu Pojednania;
• Diakonia Modlitwy, Modlitwa spontaniczna w małej grupie;

  W cyklu W oazie modlitwy:

• G. Mar, Chronos i kairos;
• F. Blachnicki, Oazy modlitwy w Ruchu Światło-Życie;
• A.M. de Monleon, Modlitwa w Duchu Świętym;
• H. Caffarel, Modlitwa Kościoła;
• K. Wojtyła, Budowanie Kościoła jako wspólnoty;
• Diakonia Modlitwy, Jak przygotować i przeprowadzić oazę modlitwy; Oaza modlitwy w ramach Triduum Paschalnego; Oaza modlitwy: "reanimacja" animatorów;
• Prawie w każdym numerze: Sugestie dla oaz modlitwy i świadectwa.;
• Sprawozdania z różnych oaz modlitwy.

W cyklu W nurcie Odnowy w Duchu Świętym, czytaliśmy:

• A.E. Wilder Smith, Prawdziwa i fałszywa moneta;
• O. Philippe, Kościół a Odnowa w Duchu Świętym; Odnowa w Duchu Świętym;
• K. Pagard, Charyzmaty w życiu codziennym; F. Blachnicki, Jedność w Duchu Świętym;
• A. Grefkowicz, Teologiczny niepokój związany z Odnową;
• Deklaracja II KKO, Ruch Światło- Życie wobec darów duchowych;
• Ruch odnowy charyzmatycznej w służbie ekumenizmu;
• Diakonia Modlitwy, Charyzmatyczne grupy modlitewne w służbie oaz rekolekcyjnych 1978;
• III Międzynarodowa Konferencja Liderów Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej. Dublin 1978;
• Wywiad z kard. Sunensem na temat ruchu charyzmatycznego "Nowe Przymierze".
• Pastoralna strategia w odnowie charyzmatycznej. List Ralpha Martina z grudnia 1975;
• Wskazówki teologiczne i duszpasterskie dotyczące katolickiej odnowy charyzmatycznej;
• Spotkanie członków międzynarodowej rady ICO (Międzynarodowe Biuro Jedności Odnowy Charyzmatycznej) z papieżem Janem Pawłem II;
• Ostrzeżenie Boże i jego lekarstwo. Co Bóg mówi do odnowy charyzmatycznej?
• Często pojawiały się sprawozdania z Kongresów Animatorów Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej czy relacje z Kongresów.

...I wiele, wiele innych artykułów, sprawozdań, świadectw i sugestii. Na końcu każdego Listu jako odpowiedzialny za jego treść podpisywał się do 1981 roku ks. Franciszek Blachnicki, a później ks. Wojciech Danielski. Dla zobrazowania całości warto przytoczyć fragmenty Słowa wstępnego samego Ojca Franciszka, które napisał do 12. numeru Siloe:

List do grup modlitewnych i do oaz modlitwy zatytułowany "Siloe" - znajduje się w tej chwili w okresie poszukiwań nowej formy swojego wyrazu.(...) Poszukiwanie nowej koncepcji jest stosownym momentem dla przeprowadzenia zasadniczej refleksji nad potrzebami odbiorców, względnie czytelników, do których pisemko jest adresowane i którym pragnie służyć.

Ogólnie Siloe jest adresowane do grup modlitewnych, które są przejawem nurtu odnowy w Duchu Świętym w Polsce, zwanego też nurtem odnowy charyzmatycznej. Istotą tego ruchu, jego właściwą tajemnicą, jest ożywienie, zaktualizowanie osobowego spotkania z Chrystusem w Duchu Świętym. Jest to nowo odkryte, radosne wyznanie "Jezus jest Panem", którego nikt nie może wypowiedzieć, jak tylko w Duchu Świętym. Dlatego nurt odnowy wyraża się głównie w ożywianiu form spontanicznej, wspólnotowej modlitwy, z którymi łączy się często manifestacja różnych darów Ducha Świętego, szczególnie daru języków, proroctwa i uzdrawiania.

Modlitwa jednak jest z istoty swojej osobowym spotkaniem z Bogiem, dokonującym się w głębi człowieka, gdzie nie mają przystępu inni ludzie. Modlitwa osobista, w samotności, pozostanie zawsze podstawową formą modlitwy i jakby ukrytym źródłem ożywiającym inne formy modlitwy. (...) Mając to na uwadze wprowadziliśmy do naszego listu Siloe dział "W namiocie spotkania", który ma służyć pomocą dla życia osobistej modlitwy i który ma ciągle przypominać pewien priorytet i znaczenie fundamentalne modlitewnego sam na sam z Bogiem. Z drugiej strony ta chwila osobistej modlitwy, na którą każdy powinien znaleźć codziennie chwilę czasu, powinna całe życie danego człowieka poddawać coraz bardziej pod kierownictwo Boga i powinna stopniowo przenikać całe życie, prowadząc do umiejętności nieustannej modlitwy.(...)

Modlitwa chrześcijańska, która rodzi się w samotnej "izdebce", musi jednak znaleźć swój wyraz w modlitwie wspólnotowej. Wspólna modlitwa jest właściwą formą obecności chrześcijan w świecie. Chrześcijanie, którzy schodzą się razem, a nie modlą się, nie dają świadectwa, iż są ludźmi zjednoczonymi "jednością Ojca i Syna i Ducha Świętego" (KK 4). Kościół pielęgnuje to świadectwo modlitwy, w którym wyraża się jego istota, w modlitwie liturgicznej. Ta modlitwa zinstytucjonalizowana zawsze jednak jest zagrożona sformalizowaniem. Obok niej musi istnieć w Kościele świadectwo spontanicznej modlitwy wspólnotowej i ruch odnowy przywraca Kościołowi współczesnemu to w dużej mierze zagubione świadectwo. List Siloe chce dawać świadectwo o tym niezwykłym zjawisku w chrześcijaństwie współczesnym, a zarazem chce przynosić pomoce dla różnego rodzaju spotkań modlitewnych, czy to dokonujących się w małych grupach, czy większych, przybierających formę oaz modlitwy czy podobnych modlitewnych "weekendów". (...)

Mimo iż chodzi o spotkanie z Bogiem, modlitwa i spotkanie modlitewne nie mogą pozostać celem same w sobie. Celem nadrzędnym jest jedność w Duchu Świętym realizowana w widzialnym znaku jedności w Kościele.

Problem ukierunkowania grup modlitewnych i całego nurtu odnowy ku wspólnocie, widzianej konkretnie jako wspólnota życia w relacji do wspólnoty Kościoła lokalnego - to kluczowy problem, któremu należy poświęcić w przyszłości więcej uwagi w Siloe, wyodrębniając specjalny dział poświęcony tym zagadnieniom. Nurt odnowy na Zachodzie coraz bardziej zorientowany jest w kierunku wspólnoty i w tej orientacji widzi się coraz powszechniej zabezpieczenie przed grożącymi ruchowi charyzmatycznemu jednostronnościami. (...) Aby spełnić zadanie narzędzia łączności grup modlitewnych w służbie jedności - List powinien także przynosić wiadomości z życia ruchu odnowy w świecie i w Polsce oraz komunikaty dotyczące różnego rodzaju planowanych spotkań oraz dostępnej pomocy.(...)

red. ks. Jarosław Międzybrodzki