Msza Święta w parafii św. Bonifacego w San Francisco

Przygotowując się do Mszy św. zastanawiałem się, jakie będę dawał odpowiedzi - po polsku czy po angielsku (nie znam przecież wszystkich aklamacji i modlitw liturgicznych w tym języku). Okazało się, że na każdej ławce jest po kilka mszalików na bieżący okres liturgiczny, które zawierają wszystkie modlitwy i czytania mszalne. Ponadto są śpiewniki oraz kartka informująca, jakie będą pieśni i jakie melodie części stałych. Ucieszyło mnie to, że będę mógł modlić się i śpiewać pieśni w tym samym języku co wszyscy. Przed Mszą św. był krótki komentarz wprowadzający do liturgii i pod przewodnictwem kantorki przećwiczyliśmy jedną z trudniejszych pieśni. Potem rozpoczęła się Msza św. z procesją długą drogą przez cały kościół. Posługę ministrantów światła pełnili wierni poproszeni o to tuż przed rozpoczęciem liturgii. W procesji szli jeszcze prócz nich i - rzecz jasna - celebransa: lektor i dwie panie (jak się okazało później pełniły posługę ministrantów ołtarza i nadzwyczajnych szafarzy Komunii św.). Pieśń na wejście (zresztą i inne pieśni także) były bardzo piękne w formie i treści (głównie w oparciu o motywy biblijne). Po pozdrowieniu kapłana wszyscy przywitali się ze sobą. Czytania wykonywał lektor, a psalmy - psałterzystka, która prowadziła też śpiewy. Po uroczystej proklamacji Ewangelii kapłan wygłosił krótką, ale treściwą, homilię nawiązując do wybranych motywów liturgii słowa. Po niej miała miejsce chwila refleksji w ciszy i Credo - śpiewane! Modlitwa wiernych była aktualna, nawiązująca do sytuacji zgromadzenia. Potem odbyła się składka zebrana sprawnie przez kilku panów, którzy przekazali dary pieniężne osobom niosącym dary (także te osoby zostały poproszone o pełnienie tej funkcji przed Mszą Świętą). Celebrans czekał na jej zebranie i wspólnie z ministrantkami ołtarza odebrał dary. W Modlitwie Eucharystycznej wszyscy uczestniczyli w wielkim skupieniu. Modlitwę Pańską i następujący po niej embolizm odmówiliśmy trzymając się za ręce. Znak pokoju przekazaliśmy sobie przez podanie ręki. Do Komunii Świętej podchodziliśmy w procesji. Komunia była udzielana pod dwiema postaciami. Przy jej rozdzielaniu pomagały panie pełniące posługę nadzwyczajnych szafarzy Komunii Świętej. Przed końcowym błogosławieństwem kapłan zachęcił nas w krótkich słowach do niesienia Słowa Bożego do naszych domów. Po Mszy Świętej celebrans i posługujący stojąc w przedsionku świątyni żegnali się z wychodzącymi z kościoła uczestnikami liturgii.

Wychodząc z kościoła modliłem się, by ducha panującego w tym zgromadzeniu przenieść do mojej diecezji i parafii i by udział świeckich we współtworzeniu liturgii upowszechniał się.

Wojtek, Bydgoszcz