Nagroda za wierność sumieniu

W ósmym roku po ślubie zaszłam w ciążę po raz piąty. Mąż pracował, ale więcej był z kolegami niż z rodziną (dużo używał alkoholu). Czułam się źle. Istniała realna obawa, że dziecko może być niedorozwinięte, bo byłam bardzo osłabiona (za częste ciąże i rodzenia). Trzeba więc było je usunąć lub samej intensywnie się leczyć.

Warunki ku temu miałam prawie żadne. Byłam jednak wierna sumieniu, leczyłam się w domu i modliłam się. Urodziłam syna. Był zdrowy. Po paru dniach ochrzciłam go. Uczył się dobrze, był ministrantem, lektorem, jak i jego trzech starszych braci. Skończył szkołę pomaturalną, pracował. W 1979 roku ożenił się. W 1981 r. wyjechał z rodziną do Kanady. Jacek - tak ma na imię - wspomaga nas i swoje starsze rodzeństwo. W 1988 roku zaprosił mnie i sfinansował trzymiesięczną podróż do Kanady. Dzięki niemu zwiedziłam "kawał świata". Zauważyłam, że jest w obcym kraju szanowany, ponieważ jest religijnym, pracowitym i wartościowym człowiekiem.

Maria Kęska
18.11.1991