Triduum Paschalne we wspólnocie deuterokatechumenalnej

Wskazania ogólne

1. Przeżycie Triduum Paschalnego we wspólnocie jest jednym z ważnych etapów formacyjnych w programie deuterokatechumenatu przyjętym i realizowanym w Ruchu Światło-Życie. Przeżycie to powinno nastąpić w drugim roku deuterokatechumenatu, po oazie II stopnia. Jeżeli jednak członkowie formacji deuterokatechumenalnej nie osiągnęli w tym czasie przewidzianego i oczekiwanego stopnia dojrzałości lub jeżeli przewidziany program formacyjny nie był systematycznie realizowany, można to przeżycie przesunąć na rok następny lub nawet później. Istotne jest, aby do tego przeżycia doszło w ramach deuterokatechumenatu.

2. Drugi rok formacji deuterokatechumenalnej, po przeżyciu oazy II stopnia skoncentrowanej wokół idei "Exodus" oraz opartej o nią inicjacji sakramentalnej, przewiduje następujące etapy formacyjne:

3. Ten ostatni etap odpowiada okresowi "oczyszczenia i oświecenia" według Obrzędów Chrześcijańskiego Wtajemniczenia Dorosłych, będącemu okresem intensywnych rekolekcji, ćwiczeń duchowych przygotowujących bezpośrednio do przyjęcia sakramentów inicjacji chrześcijańskiej (chrztu, bierzmowania i Eucharystii). W sytuacji deuterokatechumenatu (powtórzonego katechumenatu) ludzi już wcześniej dopuszczonych do sakramentów inicjacji będzie chodziło o przygotowanie szczególnie uroczystego odnowienia chrztu św. i zawartego wtedy przymierza z Bogiem.

4. Program formacyjny przewidziany na ten okres deuterokatechumenatu przewiduje następujące elementy:

5. Wspólnota deuterokatechumenalna może przeżyć Triduum Paschalne albo

6. Sugerując taki sposób przeżywania Triduum Paschalnego pamiętamy, że jest to sposób wyjątkowy, przeżywany raz w życiu, w okresie deuterokatechumenatu, normalnie bowiem powinno się przeżywać Triduum w rodzinie i we wspólnocie lokalnej, w której przebywa się na stałe. To jednorazowe, wyjątkowe przeżycie ma inspirować lepsze ukształtowania i przeżycie Triduum we własnym środowisku.

7. Warunkiem właściwego przeżycia Triduum Paschalnego jest uczestnictwo w nim w pełnym wymiarze czasowym, od Wielkiego Czwartku wieczorem do Wielkiej Niedzieli wieczorem (do nieszporów włącznie). Ważne jest zwłaszcza przeżycie całego dnia świątecznego (niedzieli) w atmosferze paschalnej radości we wspólnocie. Jeśli to możliwe należy przyjechać już w środę wieczorem lub w Wielki Czwartek rano, aby móc przeżyć również wspólnotową celebracje sakramentu pojednania.
Drugim warunkiem jest zapewnienie możliwości skupienia, modlitwy i medytacji przez maksymalne wyeliminowanie prac gospodarczo-organizacyjnych. należy również unikać wypełniania wszelkich wolnych chwil ćwiczeniem ceremonii i śpiewów, może to być przeszkodą we właściwym przezywaniu Triduum.

8. Na przeżywanie Triduum Paschalnego składa się uczestnictwo w następujących elementach:

Program rekolekcji Triduum Paschalnego

Ramy czasowe przeżywania Triduum wyznaczają godziny nabożeństw liturgicznych oraz modlitwy liturgicznej. Z tym można połączyć drugi schemat oparty o chronologię Męki Chrystusa.

Wielki Czwartek
Ostatnia Wieczerza
Modlitwa w Ogrójcu (do północy)

Wielki Piątek
0.00 - Pojmanie Jezusa
2.00 - Sąd Żydowski
4.00 - Zaparcie się Piotra
6.00 - Wyrok żydowski
7.30 - Śmierć Judasza, sąd rzymski u Piłata
8.00 - Barabasz, ubiczowanie
10.00 - Ukoronowanie cierniem, wyrok Piłata
11.00 - Droga Krzyżowa
12.00 - Ukrzyżowanie
15.00 - Śmierć na Krzyżu
18.00 - Józef z Arymatei u Piłata, przebicie serca Pana Jezusa, pogrzeb;

Biorąc pod uwagę wszystkie ukazane powyżej elementy przeżycia Triduum Paschalnego można zaproponować następujący program poszczególnych dni:

Wielki Czwartek:


Część I: Charakter dziękczynny za ustanowienie Eucharystii
Część II: Czuwanie z Chrystusem w Ogrójcu. (Nocną adoracje przenosimy na tę noc, zamiast nocy z piątku na sobotę! Jeżeli wierni mają przytomnie uczestniczyć w Wigilii Paschalnej, to nie mogą nie przespać poprzedniej nocy! Poza tym jest to przyjęte, iż towarzyszymy swoim bliskim w cierpieniu i konaniu, aż do pogrzebu).

Wielki Piątek:

Wielka Sobota:

Wielkanoc i Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego:


Tradycyjnie w niedzielę były (i są nadal zalecane) procesje do chrzcielnicy. Ponieważ chrzcielnica często stoi wtedy przy ołtarzu, nie musi to być procesja, ale homilia i śpiewy odpowiednio dobrane.

ks. Franciszek Blachnicki

Ostatnia modyfikacja: 01.04.1998