Praktyki i wymagania życia duchowego
Umacnianiu i pogłębianiu oraz wyrażaniu omówionej duchowości służą praktyki życia wewnętrznego i wspólnotowego, do których należą:
- codzienne oddanie się Niepokalanej, Matce Kościoła i Chrystusowi Słudze;
- modlitwa - codzienna praktyka Namiotu Spotkania i rozważanie tajemnic różańca;
- uczestnictwo w modlitwie liturgicznej Kościoła - przynajmniej jutrznia i nieszpory, o ile możliwe we wspólnocie;
- jak najczęstsze pełne uczestnictwo w Eucharystii;
- codzienny kontakt ze słowem Bożym przyjmowanym jako słowo życia;
- stałe pogłębianie wiedzy religijnej;
- jak najczęstsze korzystanie w wierze z daru odpuszczenia grzechów czy to przez praktykę żalu doskonałego ("duchowego oddychania"), czy przez przyjmowanie sakramentu pojednania;
- zachowanie całkowitej abstynencji od alkoholu i tytoniu;
- dzielenie się dobrami materialnymi;
- uczestnictwo (przynajmniej raz w roku) w jakiejś oazie - dla pogłębienia własnej formacji lub dla pełnienia posługi;
- regularne uczestnictwo w dniach wspólnoty swojego rejonu oraz od czasu do czasu w oazie modlitwy;
- regularne, zasadniczo tygodniowe uczestnictwo w spotkaniach grupy formacyjnej lub diakonijnej, w skład której się wchodzi.
Podejmowanie powyższych wymagań jest warunkiem i wyrazem żywotności i wierności każdego członka i wspólnot Ruchu wobec Chrystusa i Jego Ducha. Wdrażanie w nie dokonuje się w ramach procesu formacyjnego.
Ostatnia modyfikacja: 19.06.1997 r.