Bóg da³ nam si³y

Mieli¶my troje dzieci i byli¶my szczê¶liwi. Wst±pili¶my do Ruchu ¦wiat³o-¯ycie. Poznawali¶my bli¿ej Boga, Jego mi³o¶æ, dobroæ. Wiêcej dzieci nie planowali¶my. Bóg jednak mia³ wobec nas inne zamiary. Poczêcie czwartego dziecka nast±pi³o w chwili, kiedy najmniej siê tego spodziewali¶my. Ogarnê³o nas przera¿enie - dlaczego akurat my?

Mieli¶my jeden pokój. By³o nam ju¿ ciasno, a tu czwarte dziecko. Pojawi³ siê ¿al do Boga - dlaczego?

By³ p³acz, ³zy, ale i modlitwa, aby Bóg da³ nam si³y do przyjêcia nowego ¿ycia z mi³o¶ci±. Modlitwa naszej wspólnoty i mi³o¶æ ludzi ¿yczliwych pozwoli³a nam ¿yæ rado¶ci±, mimo trudnych warunków.

Kiedy ju¿ wróci³a rado¶æ, otrzymali¶my kolejny cios - pi±te dziecko. "No nie, tego ju¿ nie prze¿yjê, wolê umrzeæ" - tak sobie my¶la³am. Te ciê¿kie i trudne chwile pozwolili nam prze¿yæ ludzie ¿yczliwi, którzy otoczyli nas mi³o¶ci± i modlitw±.

Mimo trudno¶ci mieszkaniowych i finansowych, nigdy nie my¶leli¶my, aby odebraæ ¿ycie naszym dzieciom. Nasi rodzice tak nas wychowali, wyczulili nasze sumienia na dar ¿ycia. Jeste¶my im za to wdziêczni. Kiedy urodzi³a siê Madzia, by³o wiele rado¶ci, ale trudów jeszcze wiêcej. Troje starszych dzieci chodzi³o ju¿ do szko³y. By³y to dla nas bardzo ciê¿kie i trudne lata.

W obecnej chwili w cudowny sposób otrzymali¶my mieszkanie. Jeste¶my szczê¶liwi, a Bóg udziela nam wielu ³ask.

Kiedy patrzê na swoj± rodzinê, cieszê siê, ¿e jest w³a¶nie taka. Najm³odsza nasza pociecha ma 4 lata.

Dziêkujemy Bogu za wszystko, za trudy, rado¶ci i cierpienia, które na nas zsy³a, bo wtedy wiemy, jak bardzo nas kocha.

Halina Chachu³a
Tomaszów Mazowiecki
Ostatnia modyfikacja: 14.11.1997 r.