Rozmiar tekstu: A A A
reset
Wyślij się na maila




Anty spam: (
4
+
6
) *
2


Wynik:


Opublikowano: 30 listopada 2014, 23:33    

W mocy Ducha Świętego

Oaza Rekolekcyjna Diakonii Jedności


W dniach 28-30 listopada 2014r. w Porszewicach odbyła się Oaza Rekolekcyjna Diakonii Jedności, która tradycyjnie jest pierwszym etapem rozważania hasła kolejnego roku formacyjnego. W roku 2015/2016 będzie to hasło „W mocy Ducha świętego”. Rozważanie tego tematu jest powrotem do podstawowego doświadczenia Ruchu, głęboko wpisanego w istotę jego charyzmatu.

fot. Dorota Kozyra

Tegoroczna Oaza Rekolekcyjna Diakonii Jedności, prowadzona przez Moderatora Generalnego Ruchu Światło-Życie, ks. Adama Wodarczyka, zgromadziła 68 przedstawicieli Ruchu Światło-Życie z 26 diecezji i jednego przedstawiciela z zagranicy (ks. Ireneusz Kopacz ze Wspólnoty Drogocenna Perła w Carlsbergu). Obecni byli odpowiedzialni i członkowie centralnych diakonii specjalistycznych oraz Domowego Kościoła.

fot. Dorota Kozyra

Nasz założyciel mocno doświadczał działania Ducha Świętego, był niewątpliwie jednym z największych charyzmatyków swoich czasów. Czy wiemy, na czym polega polega życie w Duchu Świętym i czy takie życie jest naszym udziałem? Jakie znaczenie ma duchowe oddychanie? Co robimy z darami otrzymanymi od Boga?

fot. Dorota Kozyra

Te pytania powinniśmy stawiać sobie nie tylko w roku formacyjnym, w którym będziemy odkrywać, co to znaczy żyć w mocy Ducha Świętego.

Ks. Adam Wodarczyk, postulator procesu Ojca Franciszka, z otrzymaną z Rzymu pozycją, zawierającą oceny komisji teologów odnośnie uznania heroiczności cnót Sługi Bożego. Było to dziewięć jednoznacznie pozytywnych opinii.

Pierwsza miłość

Decyzja otwierania Ruchu na Odnowę w Duchu Świętym odbywała się w kilku etapach. W 1973 roku ks. Franciszek postanowił podwyższyć w formacji oazowej rangę obchodu święta Zesłania Ducha Świętego – wtedy po raz pierwszy została zorganizowana Centralna Oaza Matka. Podczas COM-u w 1974 roku Ojciec poprowadził nad animatorami pierwszą w Polsce modlitwę o chrzest w Duchu Świętym. Hasłem roku 1975/76 była „Odnowa w Duchu Świętym” (a jego kontynuacją w roku 1976/77 „Jedność w Duchu Świętym”). Ta jego decyzja wywołała daleko idące konsekwencje.

fot. Dorota Kozyra

Pierwszy moment rozeznawania Ojca odnośnie wprowadzenia Odnowy w formację Ruchu miał miejsce w czasie rekolekcji Wspólnoty Niepokalanej Matki Kościoła, w czasie których spotkał się z niezrozumieniem ze strony swoich współpracownic. Na tyle silnym, że zdecydował się wyjechać z rekolekcji, aby w ciszy wraz ze swoim kierownikiem duchowym badać, czy jego decyzja jest zgodna z wolą Bożą.

fot. Dorota Kozyra

Ostateczna decyzja była na tak, do podobnej doszły panie przeżywające dalszy ciąg swoich rekolekcji z innym kapłanem. Ojciec wspomina również w pamiętniku z tego okresu, że chce modlić się o nowe wylanie Ducha Świętego nad Polską. Niedługo po tym zapisku miały miejsce wydarzenia w Murzasichlu, opisane w książce Małgorzaty i Marka Nowickich „Upili się młodym winem” http://www.wydawnictwo-oaza.pl/ksiazka/upili-sie-mlodym-winem. A później nastąpiło wezwanie do ewangelizacji w planie ACR i sprecyzowanie wszystkich charyzmatów Ruchu na początku lat osiemdziesiątych XX w. Znaczenie Ducha Świętego w formacji Ruchu zostaje zapisane jako jeden z Drogowskazów Nowego Człowieka.

fot. Dorota Kozyra

Doświadczenie chrztu w Duchu Świętym, jak to określano, nie było wolne od niepokojów, w związku z czym na II Kongregacji Odpowiedzialnych wydano wytyczne odnośnie przyjmowania darów duchowych. Stwierdza się w nich, że nasz Ruch sam w sobie jest darem Ducha Świętego, należy się otwierać na dary, których udziela, ale nie zwalnia to ludzi z zachowania roztropności i rozeznawania. Dary otrzymują osoby, które są na drodze wzrostu, wymagają więc one pokornego i roztropnego korzystania z nich.

fot. Dorota Kozyra

Ożywia i jednoczy

Odnowienie darów Ducha Świętego nie zawsze oznacza początek czegoś zupełnie nowego w życiu: może to być odnowienie, ożywienie otrzymanych wcześniej charyzmatów czy życia sakramentalnego, może to być również doświadczenie głębszego życia modlitewnego. Pomaga odkrywać, jak wielka jest moc Boga, jak ważne jest życie chwila bieżącą, tu i teraz. Ma również ogromne znaczenie jednoczące: pomaga dostrzegać całość organizmu, a nie tylko swój fragment, swoje dobro.

fot. Dorota Kozyra

Formacja Ruchu (zwłaszcza podstawowa) doprowadza ludzi do doświadczenia działania Ducha Świętego i do odkrycia własnego miejsca w Kościele. Otwarcie się na działanie Ducha Świętego przez słuchanie Słowa Bożego i nauki Kościoła, uczestniczenie w liturgii sakramentalnej, przeżywanie bogactwa modlitwy pozwala nam postrzegać Kościół jako wspólnotę służb i charyzmatów. Otrzymane charyzmaty zawsze budują ludzi i służą wspólnemu dobru. Duchowe oddychanie jako codzienna praktyka życia pozwala poznawać siebie i stawiać Chrystusa w centrum życia.

fot. Dorota Kozyra

Życie z mocą Ducha Świętego jest skoncentrowane na przyjmowaniu owoców Ducha. Ojciec Franciszek jest przykładem, że taka postawa pozostawia trwały ślad w sercach innych ludzi.

Diakonia jedności

ORDJ to ważny element budowania jedności w ramach całego Ruchu, bowiem zadaniem diakonii jedności jest wielkie wołanie o ducha jedności tam, gdzie jest się bezradnym w swoim działaniu. Może być tak, że widok dolin zeschłych kości, wspomnienie po miejscach, gdzie kiedyś tętniło życie, może przygnębiać. Jest to wezwanie – Bóg wyprowadza swoich wybranych w takie miejsca, by prorokowali jak Ezechiel. Członkowie diakonii jedności mają być takimi osobami we wspólnotach i parafiach.

fot. Dorota Kozyra

fot. Dorota Kozyra

Doświadczenie walki duchowej jest normalną częścią ludzkiego życia, dlatego ważne jest oparcie się na wierze i życie w postawie dziękczynienia, nieustanne badanie stanu własnego ducha, czy samemu nie jest się doliną zeschłych kości i przypadkiem nie potrzebuje powstać do życia.

fot. Dorota Kozyra

Ojciec Franciszek stwierdzał, że jedność jest przedmiotem troski i nie szuka tego, co dzieli, a tego, co łączy.

fot. Dorota Kozyra

fot. Dorota Kozyra

Charyzmatowi jedności Ojciec przypisuje największe znaczenie, a siła jedności bierze się z komponowania w całość różnych elementów. W „Integralnej koncepcji Diakonii Jedności Ruchu Światło-Życie” wymienia pięć kręgów, w których konieczne jest budowanie jedności. To pięć zadań, o realizację których warto pytać samego siebie każdego dnia:

Czy buduję jedność w Ruchu Światło-Życie?

Czy buduję jedność z innymi ruchami odnowy w Kościele?

Czy buduję jedność wewnątrz Kościoła?

Czy buduję jedność z chrześcijanami innych wyznań?

Czy buduję jedność w wymiarze całej rodziny ludzkiej, wszystkich ludzi dobrej woli?

Wiola Szepietowska

fot. Dorota Kozyra

KOMENTARZE
  1. Redakcja serwisu oaza.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść zamieszczanych komentarzy ani się z nimi nie utożsamia.
  2. Komentarze są wprowadzane przez internautów w sposób niezależny od Redakcji i jako takie nie stanowią części serwisu obsługiwanego przez Redakcję.
  3. Redakcja zastrzega sobie prawo do usunięcia lub wstrzymanie niektórych komentarzy bez podania przyczyn. W szczególności dotyczy to kometarzy zawierających treści, które mogą być odebrane jako obraźliwe lub nie są związane z tematem.
  4. Każdy czyta komentarze na własną odpowiedzialność.

Nie przegap

Rekolekcje

  • Formacyjne
  • Diakonijne
  • Inne

Zaproszenia

  • Centralne
  • Z Diecezji
  • Inne

Kalendarz

STRONY OAZOWE