Rozmiar tekstu: A A A
reset
Wyślij się na maila




Anty spam: (
4
+
6
) *
2


Wynik:


Opublikowano: 16 lutego 2015, 21:15    

Zdrada naszych sojuszników w Jałcie

w 70. rocznicę konferencji jałtańskiej. Z cyklu „Było – jest – będzie”


Granica wschodnia Polski

Konferencja w Jałcie przesądziła o granicach powojennej Polski i ustaliła porządek polityczny w Europie Środkowo-Wschodniej na niemal całe pół wieku.

Konferencja na sowieckim Krymie odbyła się w dniach 4-11 lutego. O sprawach Polski dyskutowano podczas siedmiu z ośmiu sesji plenarnych.

Już na wstępie prezydent Roosevelt oświadczył, że od dawna popierał sowieckie roszczenia wobec Polski. Miał zapewne na myśli konferencję teherańską. Podczas niej wstępnie zgodził się na zatrzymanie przez ZSRR terenów Polski, które Armia Czerwona zajęła we wrześniu 1939 roku.

Jedyne z czym zdawał się liczyć prezydent Roosevelt w kwestii Polski, to opinia polonii amerykańskiej, która na niego głosowała. Stalinowi otwarcie przyznał, że dla podniesienia swojego prestiżu wśród polonii dobrze by było wykonać jakiś „gest” w stosunku do Polaków. Takim mogłoby być zachowanie przy Polsce Lwowa i Borysławsko-Drohobyckiego Zagłębia Naftowego. Z góry jednak zaznaczył, że nie wywiera w tej sprawie presji.

Jeszcze cyniczniej zachował się premier Winston Churchill, który oświadczył Stalinowi: „wielokrotnie deklarowałem w parlamencie poparcie dla sowieckich roszczeń do linii Curzona, to jest pozostawienia Lwowa przy Rosji Sowieckiej. Krytykowano za to ostro mnie, a także pana Edena – a czyniła to przede wszystkim partia, którą reprezentuję. Ale uważałem zawsze, że po tym wszystkim co wycierpiała Rosja w walce z Niemcami, ponosząc tyle trudu dla wyzwolenia Polski, jej żądania oparte są nie na przemocy, ale prawie”.

Swoje słowa Churchill wypowiadał będąc dokładnie poinformowanym o sowietyzowaniu ziem polskich zajętych przez Armię Czerwoną. Wiedział o aresztowaniach oficerów Armii Krajowej, o braku pomocy dla Powstania Warszawskiego, o bohaterstwie Polaków pod Monte Casino, o dostarczeniu Brytyjczykom tajemnicy Enigmy i konstrukcji pocisków V.

Po wojnie Churchill kreował się na obrońcę demokracji i nieprzejednanego przeciwnika systemu sowieckiego w Europie. Zakładał zapewne, że jego nieudolna polityka wobec Sowietów ujrzy światło dzienne dopiero po 100 latach gdy zostaną odtajnione dokumenty brytyjskie.

Pierwsze relacje z konferencji jałtańskiej opublikowano jednak już w 1955 roku. Były to notatki bezpośredniego uczestnika konferencji H. Freemana Matthewsa ówczesnego asystenta sekretarza stanu USA.

Granica zachodnia Polski

Przyszłej granicy Polski na Odrze i Nysie Łużyckiej zgodnie sprzeciwiali się Roosevelt i Winston Churchill. Za taką granicą optował jedynie Józef Stalin, któremu w Jałcie przyznano wschodnią część Polski. Podczas rozmowy na temat przyszłej zachodniej granicy Polski Winston Churchill „zażartował” mówiąc: „Nie mam zamiaru udusić polskiej gęsi, zanim padnie od niemieckiej niestrawności”.

Mimo, że Polska była wiernym sojusznikiem Anglii od samego początku wojny Churchill nie przejmował się Polakami za Bugiem. Martwił go los 6 mln Niemców, którzy mieliby zostać wysiedleni z ziem niemieckich przyznanych Polsce. Jego obawy starał się rozwiać Stalin mówiąc, że z chwilą gdy wejdą tam wojska sowieckie Niemcy już uciekną.

Wobec braku zgody w Jałcie ostatecznie nie sprecyzowano przebiegu granicy zachodniej Polski. W oficjalnym komunikacie zapisano, „że Polska musi otrzymać pokaźne nabytki terytorialne na północy i zachodzie”. Gdy Mołotow zaproponował by dopisać sformułowanie „i przywrócenie jej dawnych granic w Prusach Wschodnich i na Odrze” Roosevelt zapytał jak dawno temu Polska posiadała te tereny. Gdy Mołotow odpowiedział, że było to bardzo dawno Roosevelt wskazał by nie dopisywać tych słów i „zażartował”, że „mogłoby to skłonić Brytyjczyków, aby zażądali zwrócenia Stanów Zjednoczonych Wielkiej Brytanii”.

Oprac. Robert Derewenda

Ilustracje pochodzą z czasopisma: „Prawda-Krzyż-Wyzwolenie” Kwartalnik Programowy Pisma Chrześcijańskiej Służby Wyzwolenia Narodów nr 4/14 1984 r.

Warto przeczytać

Jan Karski, Wielkie mocarstwa wobec Polski 1919-1945, Lublin 1998.

Franciszek Blachnicki, Postsovieticum, czyli nie wolno Ci być niewolnikiem, Kraków 2004.

 

KOMENTARZE
  1. Redakcja serwisu oaza.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść zamieszczanych komentarzy ani się z nimi nie utożsamia.
  2. Komentarze są wprowadzane przez internautów w sposób niezależny od Redakcji i jako takie nie stanowią części serwisu obsługiwanego przez Redakcję.
  3. Redakcja zastrzega sobie prawo do usunięcia lub wstrzymanie niektórych komentarzy bez podania przyczyn. W szczególności dotyczy to kometarzy zawierających treści, które mogą być odebrane jako obraźliwe lub nie są związane z tematem.
  4. Każdy czyta komentarze na własną odpowiedzialność.

Zobacz

Rekolekcje

Zaproszenia

Kalendarz

STRONY OAZOWE